Delikatność - David Foenkinos

Milion sprzedanych egzemplarzy we Francji.

Gdy François zaczepił Nathalie na ulicy, od razu wiedział, że ma przed sobą kobietę swojego życia. A kiedy ona zamówiła w kawiarni sok brzoskwiniowy, postanowił, że się z nią ożeni. Ich miłość była idealna. Żadnych kłótni ani rozbitych talerzy. Ale pewnego dnia szczęście zostało przerwane. François zginął w wypadku, a Nathalie rozpaczała. Uciekała w samotność, potem w pracę. Aż nagle namiętnie pocałowała Markusa. 

Historia tego przypadkowego pocałunku to piękna opowieść o trudnej miłości, tęsknocie za szczęściem i... delikatności. 

Natalie i Francois spotkali się w dość przeciętny sposób. On ją zaczepił na ulicy. Zaprosił ją wtedy do kawiarni. Francois stwierdził, że ożeni się z nią, jeśli zamówi ona sok brzoskwiniowy. I tak też się stało. Wtedy już wiedział, że jest to dla niego kobieta idealna. Ich wspólne, siedmioletnie życie przebiegło bezkonfliktowo. Niestety on zginął w tragicznym wypadku. Natalie miesiące spędza samotnie w domu. Jednak w końcu wraca do pracy. Tam otrzymuje awans. Jednak to nie on zmienia jej życie, tylko Markus, którego pewnego dnia z niewiadomych powód całuje. 

W książce ,,Delikatność" od pierwszych stron czuć delikatność. Autor prowadzi całą historię w taki sposób, że rzecz normalna, w momencie, kiedy on ją wprowadza staje się dość brutalna. Później, kiedy się zastanawiałam, czemu autor wprowadza taką brutalny fragment zdawałam sobie sprawę, że to przecież nie jest takie, jest zwyczajne. Podziwiam autora za to, że potrafi prowadzić bieg wydarzeń, dobierać takie słowa, że czytelnik rozpływa się w historii i szokuje odbiorcę zwyczajną sprawą. 

Lecz czy tylko to sprawia, że książka jest wyjątkowa? Otóż nie, przecież mogłoby to zanudzić czasem czytelnika, więc by się tak nie stało autor wprowadza gdzieniegdzie szczypty odpowiedniego humoru, który bawi czytelnika i wytrąca go z monotonii. Pisarz również wprowadza niecodzienną formę, z którą nie miałam jeszcze okazji się spotkać. Bieg wydarzeń głównej historii jest przeplatany przez części, które zawierają przeróżne informacje, które nie zawsze mają związek z fabułą. Mimo tego, że nie raz nie wnosiły nic nowego do historii to i tak je chętnie czytałam. Jak najbardziej polecam tę książkę!!

Ocena 5,5/6

Za książkę serdecznie dziękuję!!

Studnia wieczności - Libba Bray

Upłynął już prawie rok od przbycia Gemmy Doyle do Akademii Spence. Wiele się w tym czasie wydarzyło. Dziewczyna ma nadzieję, że będzie mogła zająć się już tylko przygotowaniami do debiutu na londyńskich salonach. Niestety kolejne zdarzenia przekreślają jej plany. Gemma ma teraz poważne powody do obaw o swoje zdolności magiczne. Nie dają jej spokoju tajemnicze wizje. Kim jest dama w lawendowej sukni? Co oznacza Drzewo Wszystkich Dusz? To tylko niektóre z pytań, na które nie zna odpowiedzi. W poszukiwaniu przeznaczenia nie może sobie pozwolić na błędne decyzje - musi przecież chronić świat i najbliższych.

Gemma przez prawie całe życie mieszkała w Indiach. Jednak to się zmieniło kiedy w tragicznych okolicznościach ginie jej matka. Wtedy trafia do Anglii, a tam do szkoły dla panienek. Niedługo później odkrywa, że posiada dar, który postawił ją w kilku niebezpiecznych sytuacjach. Lecz nadal sprawiał jej przyjemność. Teraz, gdy nie może z niego skorzystać, próbuje wszystkiego, by go odzyskać. Udaje się jej to, lecz niesie to za sobą niekoniecznie przyjemne skutki. Czekają na nią do podjęcia trudne decyzje. 

Dość długo zwlekałam z rozpoczęciem czytania serii ,,Magiczny krąg". Gdy sięgnęłam po pierwszą część na początku miałam z nią trudności. Jednak dość w krótkim czasie się ich pozbyłam i zatonęłam w historii Gemmy. Muszę przyznać, że i tym razem, kiedy weszłam do wiktoriańskiego świata bohaterów to bardzo trudno mi się z niego wychodziło. Za każdym razem, kiedy odkładałam książka byłam w lekkim szoku, że jestem w XXI wieku. Książka zrobiła na mnie nie małe wrażenie i musiało upłynąć parę chwil zanim wyszłam z książkowego świata. 

,,Studnia wieczności" spodobała mi się najbardziej z całej serii. A stało to się za sprawą tego, że ma najwięcej stron spośród książek z trylogii. I każda z nich potrafiła mnie oczarować. Nie znalazłam w niej jakiegokolwiek nudnego fragmentu, więc książkę czytało mi się wyśmienicie w pełnym skupieniu i zaciekawieniu. Żałuję, że nie sięgnęłam po tę serię wcześniej, więc jeśli tego jeszcze nie zrobiliście to musicie jak najszybciej to zmienić, by później nie żałować tak jak ja. Jak najbardziej polecam! 


Ocena 6/6

Za książkę bardzo dziękuję!!

Facebook!!

Witam wszystkich!

W ostatnim czasie popularne stało się zakładanie fanpage'ów dla swoich blogów. Po wielu rozmyśleniach postanowiłam, że i ja spróbuję. Tak oto powstał Z książką pod koc. Strona jest świeża. Posiada ledwo dwa posty, lecz mam nadzieję, że z waszą pomocą uda mi się ją rozbudować, w tym momencie byłabym wdzięczna za jakiekolwiek wskazówki (a nóż może coś przegapiłam).

Od dawna na swoim blogu nie umieszczam zdjęcia nowo nabytych książek, korzystając z okazji postanowiłam je ponownie robić, lecz tym razem będą one publikowane jako posty na facebook'u. Jeśli macie chęć możecie polubić stronkę. Chętnie też polubię wasze fanpag'e, więc śmiało możecie zostawiać linki w komentarzach.

Pozdrawiam wszystkich i życzę wszystkiego najlepszego oraz by każdy dzień w tym roku okazał się wyjątkowy!

AnnieK

Przewodnik po sadze Zmierzch - Stephenie Meyer

Jedyny oficjalny przewodnik po bestsellerowej sadze ZMIERZCH!

Po raz pierwszy Stephenie Meyer odsłania przed swymi czytelnikami sekrety całej sagi, jak również dodatkowe materiały, które pochodzą z jej osobistych notatek – profile bohaterów, drzewa genealogiczne, mapy i wiele, wiele więcej! Oficjalny przewodnik zawiera blisko 100 kolorowych ilustracji, aby każdy mógł doświadczyć „Zmierzchu” w sposób, jakiego do tej pory nie znał, od pierwszego dnia Belli w Forks, do ostatnich stron Przed świtem.

Sagi ,,Zmierzch" nie trzeba nikomu przedstawiać. Jeśli nie czytaliście to na pewno o niej słyszeliście. Książki, które wchodzą w jej skład stały się bardzo popularne. Co przyniosła ze sobą ta popularność? Rzesze fanów, ale też przeciwników. W internecie można znaleźć wiele słów krytyki i wyśmiewania. Ja na początku również należałam do tej grupy. Wampiry, w których kochają się miliony nastolatek. Było to dla mnie przekomiczne. Jednak pewnego dnia postanowiłam na własnej skórze się przekonać o co wszystkim tak naprawdę chodzi. Po obejrzeniu ekranizacji pierwszej części się wciągnęłam. Całą sagę przeczytałam w ekspresowym tempie i po kilka razy. Byłam pod wielkim wrażeniem. I tak przeszłam na drugą stronę. Stałam się fanką tej serii. Teraz, kiedy doczekaliśmy się ostatniej już ekranizacji, przyszedł mój czas na zapoznanie się z ,,Przewodnikiem po szadze Zmierzch".

Po otwarciu książki możemy się natknąć na wywiad z Stephenie Meyer. Muszę przyznać, że nie czytałam za dużo z nią wywiadów, może jeden, dwa, więc ten był dla mnie nowością. Dopiero teraz miałam okazję poznać autorkę. Udało mi się to tym bardziej, że wywiad jest naprawdę obszerny. Szczerze mówiąc, to przy końcowych stronach byłam dość znużona. Jak dla mnie za dużo jak na jeden wywiad. Chciałam jak najszybciej przejść do kolejnej części. 

Dalej spotykamy się z częścią, która zajmuje najwięcej miejsca, czyli przedstawieniem wszystkich postaci. Tą też część polubiłam najbardziej. Gdyż sprawiała ona, że chcę wrócić do sagi i jeszcze raz przeżyć całą tę historię od nowa. Przy opisach postaci znajdziemy wizualizacje rysunkowe jak wyglądają bohaterowie oraz miejsc z nimi związanych. Żałuję, że rysunki nie są przy wszystkich, zostają nam wtedy krótkie charakterystyki wyglądu. 

Warto wspomnieć o tym, że książka jest wykonana z dobrej jakości papieru oraz ciężkiej okładki, co myślę powinno pomóc w zachowaniu książki w dobrym stanie, chociaż była już wielokrotnie czytana i otwierana w ulubionych miejscach. Chociaż od tego ciężaru mdlały mi ręce to uważam za plus. W książce oczarowała mną również grafika. Moim zdaniem jest idealnie dobrana i lubiłam zatrzymywać na niej wzrok. 

Jestem oczarowana książką. Była dla mnie powrotem do sagi, po jaką od jakiegoś czasu nie miałam okazji sięgnąć. Polecam dla wszystkich, którzy tak jak ja polubili ,,Zmierzch". Będzie to idealny sposób przypomnienia sobie historii, jak i też poznanie kilku nowości. 

Ocena 5,5/6

Za książkę bardzo dziękuję wydawnictwu!!

Nevermore. Cienie - Kelly Creagh

Varen zniknął. Schwytany w pułapkę koszmarnej rzeczywistości, gdzie chore sny Edgara Allana Poego stają się jawą, znajduje się poza zasięgiem żywych i umarłych. Ale Isobel nie zgadza się go porzucić. Rusza do Baltimore, by odnaleźć Reynoldsa, tajemniczego mężczyznę, który co roku spełnia toast na grobie pisarza i który w ciągu ostatnich miesięcy oszukiwał ją i zwodził. Tylko on ma klucz do innego świata...

Kiedy Isobel znajduje wreszcie przejście, odkrywa, że miejsce, w którym przebywa Varen zdążyło się zmienić. Pełen bólu i przerażających istot świat zamieszkują teraz również stworzenia, które zrodziły się w pełnym gniewu umyśle chłopaka. Miłość przemienia się w nienawiść, radość w smutek, śmiech w płacz. Stając naprzeciw Varena, Isobel zaczyna rozumieć, że jej ukochany stał się jej największym, śmiertelnym wrogiem.

Dobrze pamiętam moment jak miałam okazję po raz pierwszy przeczytać ,,Nevermore". Mimo iż uprzednio miałam już okazję przeczytać kilka bardzo pozytywnych recenzji o tej książce to i tak wywarła na mnie ogromne wrażenie, którego mogłam się spodziewać, ale jak przyszło to i tak byłam w szoku. Z tą myślą zaczęłam czytać drugą część ,,Cienie". Czy okazała się również zachwycająca?

Wielkimi krokami zbliżają się święta. Jednak Isobel nie jest szczęśliwa. Jej ukochany zniknął w krainie snów. Myślami Izzy jest tylko przy ukochanym. Jej sny pokazują tylko niego. By go odzyskać jest w stanie zrobić wszystko. Dlatego też planuje podróż do Baltimore spotkać Czciciela Poego, który ją zwodził miesiącami i oszukał. Mimo tego ma nadzieję, że będzie on jej mógł pomóc w sprowadzeniu Varena. Czy zakochani znowu będą tworzyć szczęśliwą parę?

Pokochałam tę książkę nie dla historii, lecz dla klimatu jaki tworzy autorka. Podczas czytania miałam wrażenie jakbym rozpływała się w mrocznej krainie. I to odczucie długo się utrzymywało. Muszę przyznać, że od czasu ,,Harrego Pottera" żadna książka mnie tak nie wciągnęła jak ,,Nevermore". Po prostu dla mnie jest to książka fantastyczna, o której prędko nie zapomnę. 

Za co jeszcze polubiłam tę książkę? Za to, że dzięki niej poznałam Poego. Chciałam osobiście sprawdzić o co chodzi z tą fascynacją autorki twórczością Poego. Teraz wiem. Muszę przyznać, że wciągnęły mnie jego opowiadania. Lubię ją jeszcze za to, że wywołuje ona u mnie takie uczucia, których nie da się opisać słowami. Po prostu trzeba ją przeczytać, by poczuć je na własnej skórze. Nie mogła by zabraknąć tego, że kiedy mój mózg mówi ,,Odłóż książkę i idź spać" moje serce i ręce nie potrafią tego zrobić. Polecam!!

,,Uważaj, czego pragniesz... Możesz to otrzymać." 

Ocena 6/6

Za książkę bardzo dziękuję!!