Puszcze milczenia - Emily Rodda

 Nad królestwem Deltory zapanował nikczemny Władca Mroku. Zmusił do ucieczki rodzinę królewską i zniszczył Pas Deltory, którego magia chroniła królestwo. Szesnastoletni Lief wyrusza w niebezpieczną podróż. Musi odnaleźć siedem kamieni, które tworzyły Pas i bez których Deltora nie wyrwie się spod jarzma Władcy Mroku. Tajemnice, niebezpieczne stwory, wróg czający się w cieniu drzew. Odzyskanie Pasa Deltory nie będzie łatwe.

Pas Deltory zawiera siedem klejnotów od siedmiu plemion, które się zjednoczyły i pokonały ciemności, które nad nimi ciążyły i miały zostać one bezpieczne póki istniał chroniący ich Pas Deltory. A nim opiekowali się rodzina królewska. 

Jarred i Endon żyli bezpiecznie za murami zamku, świetnie się ze sobą dogadywali, do dnia pewnego. Endon był synem króla i królowej Deltory i to on po nagłej śmierci rodziców został władcą i opiekunem Deltory. Jarred, syn byłego królewskiego sługi, postanowił dowiedzieć się jak najwięcej o przeszłości rodziny królewskiej by wspomóc przyjaciela, lecz los chciał, że ludzie, którzy byli obecni w życiu nowego króla uznali go za zdrajcę. Przy ponownym spotkaniu dawnych przyjaciół było już za późno, Władca mroku opanował Deltorę, a Pas został zniszczony.

Po wielu latach ukrywania się Jarred planował wyruszyć w podróż odnalezienia klejnotów, które przez wiele lat były utkwione w Pasie Deltory, lecz zanim mógł spełnić swoją obietnicę stał się do tego niesprawny, w misję wyruszył jego syn, Lief. 

Rozmyślając o tej książce przychodzi mi do głowy znane przysłowie ,,Jaki ojciec taki syn", gdyż poznając tych obu bohaterów możemy dowiedzieć się, że obojga cechują podobne cechy. Byli w stanie wszystko poświęcić by ich państwo było uwolnione od mroku, by ludzi mogli zacząć żyć bez obaw o swoje życie, nie bali wyruszyć się w niebezpieczną misję zagrażającą ich życiu tylko po to by inni mogli zacząć żyć w spokoju. Lief dopiero co skończył szesnaście lat i niedawno się dowiedział o prawdzie, która skrywała jego rodzina, kiedy postanowił wyruszyć w podróż. Postawa prawdziwego bohatera.

,,Puszcze milczenia" to prawdziwa książka, która zaintryguje nie jedną osobę postawą bohaterów jak i zaciekawi rozwojem wydarzeń.

Za książę bardzo dziękuję!!
Ocena 6/6

Jedną nogą w grobie - Jeaniene Frost

Można uciec z grobu, ale nie można się ukryć…
 Półwampirzyca Cat Crawfield jest teraz agentką specjalną pracującą dla rządu, w celu pozbycia się ze świata złych nieumarłych. Nadal korzysta ze wszystkiego, czego nauczył ją Bones, jej seksowny i niebezpieczny były kochanek, ale kiedy staje się celem płatnych zabójców, jedyną osobą, która może jej pomóc, jest wampir, którego opuściła.
 Jego obecność budzi w niej wszelkiego rodzaju emocje, od podniecenia walką ramię w ramię po lekkomyślną, niepohamowaną namiętność. Ale wyznaczona za nią cena – martwą albo półżywą – oznacza, że jej przeżycie zależy od współdziałania z Bonesem. I nieważne, jak bardzo Cat się stara, by ich stosunki były wyłącznie służbowe, przekona się, że pożądanie trwa wiecznie… i że Bones nie pozwoli jej znowu odejść.



Od ucieczki Catherine od Bones'a minęło cztery lata. Przez lata ucieczki od ukochanego, jej życie się zmieniło. Jej prawdziwe nazwisko już nie funkcjonuje na Ziemi. Jedne co pozostałe takie same, to jej zawód, łowca wampirów. Teraz mając swój własny oddział, wprawdzie składający się z ludzi, ale tylko z tych najsilniejszych, tropi i likwiduje wampiry. Do pewnego dnia, kiedy zjawia się stary znajomy ze złymi wiadomościami. Życiu Cat grozi wielkie niebezpieczeństwo, ktoś wie kim ona naprawdę jest, ktoś inny wyznaczył sporą nagrodę pieniężną za jej głowę.

,,Jedną drogą w grobie" tak jak i poprzednia część zawiera sporo scen walk, ucieczek, pościgów. Znajdziemy tu wiele bardzo dobrych, spontanicznych scen akcji. Nasza bohaterka do całego ciała ma poprzyczepianą broń, która służy do walk z wampirami, którą bardzo zręcznie i szybko się posługuje, więc wszystkie wampiry strzeżcie się Rudej Kostuchy. 

W książce znajdziemy też wiele innych plusów. Jednym z nich jest na pewno to, że można się przy niej pośmiać. Cat nie jest słodką dziewczynka, co świadczy o tym już sam jej zawód. Jak każda ostra dziewczynka ma ostry język, co nieraz czytelnika może doprowadzić do napaści śmiechu.

Wątek miłosny miedzy Catherine, a Bones'em jest trochę zagmatwany, ale mogę zapewnić, że bardzo przyjemny w śledzeniu. Sytuacje do jakich dochodzi między dwójką tych bohaterów żaden czytelnik nie ominie. Ich spory, bójki, okłamywanie się, dochodzenie do prawdy, ucieczki, współpraca jest doskonale opisana. Emocje, które przelewają  się między nimi wpływają na pozytywną ocenę czytelnika o tej książce. 

Ocena 5,5/6

Za książkę bardzo dziękuję!!!

W pół drogi do grobu - Jeaniene Frost

 Dokonując zemsty, półwampirzyca Catherine Crawfield poluje na nieumarłych i ich zabija. Ma  nadzieję, że odnajdzie wśród wampirów swojego ojca, odpowiedzialnego za zniszczenie życia jej matce. Schwytana przez Bonesa, łowcę nagród polującego na wampiry, zostaje zmuszona do współpracy. W zamian za znalezienie ojca Cat zgadza się trenować z seksownym nocnym łowcą, aż dorówna mu umiejętnościami walki.
Jest zdziwiona, że nie kończy jako jego przekąska. Czyżby rzeczywiście istniały dobre wampiry? Wkrótce Bones przekona ją, że bycie mieszańcem nie jest wcale takie złe. Zanim jednak Cat zdąży się nacieszyć nowo zdobytym statusem pogromczyni demonów, oboje będą ścigani przez grupę zabójców.  Cat musi opowiedzieć się po jednej ze stron…
A Bones okaże się dla niej równie kuszący jak żywy mężczyzna.


Dwadzieścia dwa lata temu Justina została zgwałcona przez młodego wampira, tego nieprzyjemnego wydarzenia nie było jej dane zapomnieć, gdyż zaszła wtedy w ciążę. Catherine odziedziczyła cechy ojca jak i matki, w taki sposób powstała jej dwoista natura, półwampir, półczłowiek. Matka Cat nie pozwoliła by jej córka nie wiedziała, że w połowie jest potworem i tym bardziej zachęcała ją by zabijała wampiry. Pewnego dnia podczas swojej wyprawy na polowanie do klubu spotyka Bones'a, który odmienia jej dotychczasowe życie i sposoby polowania. 

Zachodząc do księgarni spotkamy wiele książek z wampirami. Dzięki ostatniemu szałowi na wampiry czytelnicy mogą dobrać sobie książkę do własnych wymogów, a nie jeden ma spore wymagania, które byle jaka książka ich nie spełni. Mimo, że nie znajdziemy w nich chwytających za serce postaci, ani nie wyszukamy porad życiowych, to książki o wampirach zaciekawiają. A książka ,,W pół drogi do grobu" znajduję się na górnej liście najczęściej czytanych książek o potworach, które żywią się krwią. Co takiego w niej przyciąga? Na to pytanie każdy odpowie co innego.

Pierwsze co spotykamy w książce, kiedy zaczynamy ją czytać to mocna bohaterka. Bohaterka, która swoją urodą i bijącym sercem próbuje polować na wampiry. Znająca sposób na ich zabijanie, bo jak każdy wie, co książka to autor wymyśla ciekawszy sposób, jak pozbyć się tych potworów z Ziemi. Bohaterka, która pewnego dnia trafia na wyjątkowego wampira, dzięki któremu czytelnik wsiąka w akcję książki. 

Pod wpływem Bones'a Cat przechodzi drastyczną zmianę, która wpływa na jej emocje jak i sprawność fizyczną. Po katorgach staje się dość zawodową łowcą wampirów, dzięki czemu czytelnik spotka się z szybką akcją, pełną walk, oszustw i krwi. Ale czy po takim czasie spędzonym z przystojnym wampirem młoda kobieta nie ulegnie jego wpływowi i nie zmieni stosunku do wampirów? A może tak naprawdę nie są takimi potworami jakimi przedstawiała ich matka?

5,5/6

Za książkę serdecznie dziękuję!!

Kot Syjonu - Jerzy A, Wlazło

 Czy nawet najgorzej opłacany detektyw powinien podjąć się poszukiwania kota, który nikomu nie zaginął i którego nikt nigdy nie widział?
Jakkolwiek dziwnie to brzmi, przed takim właśnie dylematem staje pewnego dnia Bialas, były policjant, potomek polskich emigrantów na walijskiej wyspie Anglesey.
W tanich barach, wśród dymu cygar i oparów alkoholu, w świat Bialasa wkraczają ludzie z wyższych sfer: tajemnicza i bajecznie bogata hrabina, szwedzki finansista i aferzysta, masoni i członkowie wciąż działających zakonów rycerskich.
W tej książce każdy ma swoją trudną przeszłość, z którą musi się zmierzyć, o ile wystarczy mu odwagi. Nawet ośmioletni chłopiec, którego wychowała ulica nie jest tym, kim się wydaje. Rozwiązanie jednej zagadki stawia kolejne pytania, a każda następna odpowiedź, wbrew woli bohaterów, powoduje, że historia zatacza coraz szersze kręgi, aż po komandorię tajemniczego zakonu Prieuré de Sion, w której snują się zblazowane duchy sprzed wieków.

Bialas został detektywem po tym jak wyrzucili go z policji za zabójstwo. Tak i już to samo wydarzenie przyciąga do książki. Detektyw otrzymuje prze cudaczne zadanie, musi znaleźć kota, ale nie byle jakiego i nie byle dla kogo. Miał być to kot specjalnie odpowiedni do wymagań hrabiny Chattearstone. Na dodatek by nie było to takie proste Bialas musiał sam poznać życie i zwyczaje hrabiny by tego kota dobrać. Zrobił to spędzając tam dwa dni. Gdy powrócił do jej domu czekała go wielka niespodzianka.

Poszukiwanie kota przez detektywa nie jest głównym wątkiem książki jakby mogło się zdawać po moim krótkim opisie, lecz na pewno jest nim tajemnicza hrabina i jej historia. To, że mieszka w domu, który jest oznaczony jako niezamieszkiwany zwiększy tylko ciekawość detektywa.

,,Kot Syjonu" nie opiera nie opiera się jedynie na hrabinie Chattearstone, detektyw Bialas dostaje także inne zadania, które zaciekawią czytelnika jak i rozmieszą. O książce można powiedzieć, że jest to dobry kryminał z wielkim humorem i to śmiesznym humorem.

Książka oprócz humorem przyciąga swoimi zagadkami, które są bardzo interesujące, a próba ich rozwiązania zaciekawi nie jednego czytelnika . Bialas jako było policjant ma kilka starych kontaktów, które pomagają mu w ich rozwiązaniu. A jednym z najciekawszym jest policjantka Carol.

Oprócz wątków detektywistycznych przyciągającą uwagę jest historia samego głównego bohatera. Zawiła przeszłość Bialasa jest jedną z tajemnic, które czytelnik chętnie pozna i wyda osąd na temat wydarzeń, które przytrafiły mu się w życiu.

Ocena 5/6

Za książkę bardzo dziękuję!!
 

Życie po mężczyźnie - Hanna Samson

Jestem jak Ewa w raju, tyle że bez Adama i po przejściach

Życie po mężczyźnie to powieść przejmująca, dotkliwie prawdziwa, ale jednocześnie podszyta humorem i ironią. Jest to portret kobiety świadomej, która nic już nie musi, a która przez lata zmagała się najpierw z matką, potem z mężami, wikłała się w trudne relacje i walczyła o siebie. W swojej najbardziej dojrzałej i uniwersalnej powieści Hanna Samson podejmuje także literacką grę z rzeczywistością: pisze książkę w książce, której wiodącym motywem jest zbrodnia doskonała.

 Nasza główna bohaterka młoda nie jest, kawał życia za nią. Wiele wydarzeń, wspomnień przykrych, bolesnych jak i dobrych, wesołych, które postanowiła opowiedzieć. Jako osoba dorosła przeklina swoją dziecięcą nieśmiałość, z perspektywy czasu nie wie dlaczego nie była odważna, co wpłynęło na jej życie. Rozmyślając nad swoim życiem lamentuje nad wieloma momentami swego życia, nad własnymi czynami. Oprócz tego wspomina o wesołych chwilach, o swoich marzeniach, o tym jak pragnęła dziecka.

Bohaterka ,,Życie po mężczyźnie" przeprowadza nas po swoim życiu wraz ze swoimi odczuciami do danych sytuacji, co czyni książkę bardzo realistyczną, ma się wrażenie, że ktoś nam opowiada swoje życie, a nie że czytamy książkę. Czytelnik nieraz może odczuwać współczucie dla bohaterki, jak i współdzielić jej szczęście.

Książka ,,Życie po mężczyźnie" nie jest książką dla osób młodych. Myślę, że osoby, które jakiś czas temu wyrosły z nastolatka będą miały większą możliwość doszukania się drugiego dna, na pewno będą bardziej rozumiały postępowanie kobiety. 

Książka jest napisana w pierwszej osobie, która przemawia do nas, co daje jeszcze większe odczucie jakby ktoś nam opowiadał o swoim życiu. Nie jest napisana trudnym językiem, ani nie jest gruba, ma niecałe dwieście stron, ale o tej książce nie można powiedzieć, że jest lekka, gdyż płyną z niej wiele uczuć bohaterki, które przemawiają do czytelnika.

Ocena 5/6

Za książkę bardzo dziękuję!!