![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhZUvDHD3iFVpppK_XZPWy1qen_2fRgLB8q-i3ggEIpezw7jDyI2H7orFZwNNsGr3CpQrNnvuohMIfd45B44F3cEM0dXOaE-xRBjCrh8b170273sC38bCBlN1QJNWgYb5H5qcSAxgla1YO3/s320/pol_pl_Kronika-slubnych-wypadkow-1478_1.jpg)
,,Kronikę ślubnych przypadków" czytało mi się bardzo miło. Przyjemnie mi się obserwowało początki relacji, jakie zaczynały się wytwarzać między Firth i George'em. Te ich podchody, wątpliwości, niepewności, pierwsze kroki, śmielsze i mniej śmielsze. Czysta przyjemność dla oczu. Każda kartka książki potrafiła wywołać uśmiech na mojej twarzy, który nierzadko zmieniał się w śmiech. Było się po prostu z czego pośmiać. Bo jakie to początki relacji bez odrobiny zgrzytów, sarkazmu, denerwowania drugiej osoby? Nudne. A te które tworzyły się między Firth i George'em takie nie były. Były miłe dla oka do podglądania.
Książka ,,Kronika ślubnych wypadków" to idealna pozycja na jeden wieczór. Może i nie będzie jej się za długo pamiętać, lecz dzięki temu będzie można do nie powrócić i kilkakrotnie spędzić przy niej przyjemny wieczór. Ja na pewno tak zrobię. Książka bardzo mi się spodobała, nie zauważyłam w niej jakikolwiek wad, niektórzy by powiedzieli, że nie jest ona ambitna, lecz ja po tej książki niczego wygórowanego nie oczekiwałam. Chciałam spędzić miło wieczór i też to otrzymałam. Polecam!
Ocena 5/6
Ocena 5/6
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEicjvPfROm_oQXL7Co5n3J28bT5AThNucwFqAhUXbnOfQsI2U1jOwKO-7sWrNaUC_1aHBkku3aETqMxepmMbR8KQpcpy0ouzhdXXTqF7faKcvHN4v905X64WAy8kVHC5TXBRJS71yQ8jdNK/s320/pol_pl_Kto-sie-smieje-ostatni-1480_1.jpg)
Odkąd przeczytam opis książki ,,Kto się śmieje ostatni" byłam jej bardzo ciekawa. W tamtym momencie stwierdziła, że będzie to fajna książka. I dziękują wszystkim siłą, a najbardziej autorce, swojej opinii nie zmieniłam po przeczytaniu książki. Okazała się przyjemną lekturą, która umiliła mi drugi wieczór z serią Kiss.
Kartka po karce pochłaniałam tę książkę by jak najszybciej poznać wszystkie szczegóły dotyczące relacji Mirandy i Tylera. Bardzo polubiłam obserwować ich przekomarzania się, pożądanie jakie do siebie czuli, lecz próbowali przed sobą ukrywać. Moje zaciekawienie lekturą podsycał fakt, iż mogłam poznawać historię z dwóch perspektyw. Możliwość zajrzenia w myśli Mirandy, jak i Tylera dodawało smaczku podczas czytania.
,,Kto się śmieje ostatni" to lekka lektura, idealna na jeden letni wieczór, czy też dzień na plaży. Czytało mi się ją bardzo przyjemnie i z chęcią będę powracać do tej historii, jak tylko zapomnę, o czym ona była. Polecam!
Ocena 5/6
Pierwszą z książek ma za sobą. Druga czeka na swoją kolej.
OdpowiedzUsuńBaardzo bym chciała przeczytać. Zapowiada się naprawdę wspaniale!
OdpowiedzUsuńPierwsza część bardzo mi się podobała, z uwagi właśni na to poczucie humoru. Niestety przy drugiej wcale się nie śmiałam i poczucie humoru nie przykryło faktu, że jest to harlequin bez polotu.
OdpowiedzUsuńBardzo mi się spodobała ta seria i teraz czekam na kolejne jej tomy.
OdpowiedzUsuńChyba jednak nie dla mnie, aczkolwiek możliwe, że jeśli kiedyś tam będę szukała czegoś lekkiego to sięgnę po te książki :)
OdpowiedzUsuńJa tam mam ogromną ochotę na tą powieść :) Według mnie idealnie nadają się na wakacje :)
OdpowiedzUsuńidealna na wakcje
OdpowiedzUsuńja do Harlequinów nie mam cierpliwości. za dużo w nich podobnych motywów i po kilku takich książkach ma się wrażenie, że poznało się już wszystkie możliwe kombinacje.
OdpowiedzUsuńTo ja również podobnie jak Ty plasuję się pośrodku. Seria zapowiada się rzeczywiście ciekawie, ale chyba z braku czasu na razie po nią nie sięgnę:)
OdpowiedzUsuń